6 lipca 2016

Targi sztuki w Bazylei - Unlimited - Art Basel 2016

Targi sztuki w Bazylei - wspaniałe wydarzenie!
UNLIMITED - dzieła sztuki eksponowane na parterze w hali nr 1, które ze względu na rozmiar, nie mieszczą się w granicach boksów poszczególnych galerii. Film powstał z nieprofesjonalnych klipów, snapów i zdjęć z telefonu komórkowego. Jest to właściwie tylko część tego, co mnie na parterze zainteresowało.





Byłam bardzo ciekawa pracy Ai Weiwei "White House", 2015, ready-made.

Jest to oryginalna drewniana, przeżarta przez korniki konstrukcja domu z dynastii Qing. Mieszkała w nim kiedyś zamożna chińska rodzina. Wykorzeniony szkielet domu przeniesiono do galerii, pomalowano przemysłową białą farbą, która ucieleśnia nawarstwioną historię życia.
Dom wsparto na kryształowych kulach (myślałam, że w środku jest woda, ale nie, to lite szkło kryształowe). Całość symbolizuje transformację Rewolucji Kulturalnej - z opisu Ai Weiwei.

Monumentalna instalacja „Dom Kolekcjonera”, Hans Op de Beeck, 2016

Hans Op de Beeck stworzył neoklasyczne wnętrze z realistycznymi postaciami naturalnej wielkości. Zamrożone, skamieniałe, pozbawione koloru i przyprószone kurzem. Pokój pełen śmierci. W opisie dołączonym do dzieła jest porównanie do Pompeji, dla mnie jest to również utrwalona śmierć, która jednak wcale nie przychodzi tak nagle. Dziewczyny spokojnie wypalają papierosa, dziecko się bawi, pies śpi, ale wszystko umrze, może już umarło. Nie wiadomo kiedy. Nie ma żadnej różnicy.

Jannis Kounellis  stworzył przerażającą instalację z podartych czarnych płaszczy, noży i gazet. W „artwork description” bardzo poprawny politycznie Rudi Fuchs pisze o Chrystusie i nie żałuje katalogowej nowomowy o alienacji, kondycji człowieka, chrześcijaństwie i ksenofobii.
Czarne płaszcze i noże do szlachtowania mięsa umieszczone w ciasno zwiniętych gazetach na wysokości naszych gardeł nie pozostawiają jednak żadnych wątpliwości, o co artyście chodziło, choć instalacja jest stosunkowo stara, bo z 2014 roku.
Ludzie w ciszy przełykali ślinę i szli dalej, aby szybko zapomnieć o niepokojącym lęku.

Piękny „Smok” Anisha Kapoor wykonany z ośmiu wielkich rzecznych kamieni pochodzących z Japonii. Nie można było podejść zbyt blisko, pomalowane grubą warstwą aksamitnego niebieskiego pigmentu robiły wrażenie lekkich kawałków drewna wyżłobionych i wyrzuconych przez morze. Bardzo piękne. Wg mnie ten błękit, to była mieszanina cyjanu z kobaltem, ale może to był oryginalny sproszkowany lapis lazuli? Nie wiem, nie ma w opisie informacji.

20 lutego 2016

Umberto Eco "Jak pisać do katalogu wystawy"



Umberto Eco na otwarciu biblioteki w Mediolanie

"Zapiski na pudełku od zapałek 1986-1991"
Umberto Eco
Tytuł oryginału: Bustine di Minerva
Wydawnictwo: Historia i Sztuka , Grudzień 2005

JAK PISAĆ DO KATALOGU WYSTAWY

"Poniższe zapiski mają być instrukcją dla autora katalogów artystycznych (w dalszym ciągu AKA). (...)
Wyobraźmy sobie teraz, że malarz o nazwisku Prosciuttini od trzydziestu lat maluje tło barwy ochry, a na nim umieszcza pośrodku błękitny trójkąt równoramienny o podstawie równoległej do południowej krawędzi obrazu, na ten zaś trójkąt nakłada przezroczysty czerwony trójkąt nieforemny, który jest pochylony w kierunku południowo-wschodnim w stosunku do podstawy trójkąta błękitnego. AKA będzie musiał uwzględnić fakt, że między rokiem 1950 a 1980 Prosciuttini, w zależności od okresu historycznego, dawał swoim dziełom następujące tytuły, wymienione tu w porządku chronologicznym: Kompozycja, Dwa plus nieskończoność, E=mc2 Allende, Allende, Chile się nie podda, Imię Ojca, Poprzez, Osobiste.
Jakimi (uczciwymi) sposobami podejścia do kwestii dysponuje AKA? Jeśli jest poetą, bez trudu wybrnie z kłopotu: zadedykuje Prosciuttiniemu wiersz. Na przykład: „Niby strzała - (O, srogi Zenonie!) - Pęd - innego grotu - parasanga wytyczona - chorego kosmosu - czarnych dziur - wielobarwność”. Takie rozwiązanie problemu zapewnia wzrost prestiżu AKA, Prosciuttiniego, właściciela galerii i nabywcy obrazu.
Drugie rozwiązanie jest zarezerwowane dla prozaików i przybiera postać listu otwartego, o swobodnym, katarynkowym toku: „Drogi Panie Prosciuttini, kiedy patrzę na Pańskie trójkąty, jestem znowu w Uqbar, świadkiem Jorge Luis... Jakby Pierre Menard podsuwał mi odtworzone formy z dawnych czasów, jakiś don Pitagoras z Manczy. Lubieżność obrócona o sto osiemdziesiąt stopni: czy możemy wyzwolić się z więzów Konieczności? Było to czerwcowego poranka, skąpane w słońcu pola; partyzant powieszony na słupie telefonicznym. Zielone lata, zwątpiłem w esencję Zasady...” I tak dalej, i tak dalej."

Artysta Prosciuttini jak z Czechowa. Tytuły prac artysty znakomite, jakbym była na wystawie :) Cały felieton bardzo bardzo śmieszny.
Moją ulubioną powieścią śp. Umberto Eco jest "Wyspa dnia poprzedniego".




7 stycznia 2016

Joanna Nicklasson-Młynarska i Mikael Backman



Joannę i Mikaela poznałam kilka lat temu. To wspaniała para.
Joanna ma wiele pasji i talentów. Jest kobietą witalną, pełną niespożytej i zaraźliwej dobrej energii. Swoje projekty doprowadza do końca. To właśnie w niewielkiej prywatnej Galleri Abbekås Joanny i Mikaela miałam trzy wystawy prac na papierze, to właśnie tam moi Przyjaciele urządzili aukcję moich prac w bardzo trudnym dla mnie czasie.
Jestem im bardzo wdzięczna za życzliwość, serce, pomoc i wspieranie mnie w mojej pracy artystycznej.

"Greckie pomidory czyli nowy dom na końcu drogi" 
Joanna Nicklasson-Młynarska, Mikael Backman

Książka jest cudowna. Użyłam słowa „cudowna” nieprzypadkowo, ponieważ taki jest klimat, atmosfera i nastrój tam panujący. Przy tym wcale nie jest wymyślona, jest prawdziwa, zabawna, pełna światła, świeżego powietrza, czystej wody i szczęścia. Dobrze (bardzo szybko, właściwie wolałabym, żeby była dłuższa) się czyta i z przyjemnością ogląda, ponieważ ilustrują ją akwarele Andrzeja Płoskiego.


Wesołych Świąt i szczęśliwego Nowego 2016 Roku!


Wesołych Świąt i szczęśliwego Nowego 2016 Roku!


Korzystam z zasobów mojego ulubionego portalu POLONA


Urocza pocztówka z początku wieku XX

Opisana w katalogu zbiorów Polony tak:

Wesołych Świąt!
Data powstania dokumentu:
[1901-1925]
Źródło:
Biblioteka Narodowa
Prawa:
Domena Publiczna. Wolno zwielokrotniać, zmieniać i rozpowszechniać oraz wykonywać utwór, nawet w celach komercyjnych, bez konieczności pytania o zgodę.
Gatunek:
fotografia
odbitka na papierze srebrowo-żelatynowym
pocztówki